dream girl ఈల ఉండలి...!

కలువ పూల లాంటి కళ్లు...సంపెంగ మొగ్గ లాంటి ముక్కు...బూరెల్లాంటి నున్నని బుగ్గలు...మచ్చలేని చందమామ లాంటి మోము...ఉదయించే భానుడిలా నుదిటిపై ఎర్రటి తిలకము...కోడెనాగులా బుసకొట్టే వయ్యారి జడ...బంగారానికే వన్నె తెచ్చే మేని రంగూ...తామర తూడుల్లాంటి సుకుమారమైన చేతివేళ్లూ...తలకుమించిన భారము మోసే సన్నటి నడుమూ..పూలకన్నా మెత్తగా ఈ భూమాతను ముద్దిడే పాదాలూ...అన్నీ కలిసిన కలహంస నడకల కలికిచిలక ఈ చక్కని చుక్క...నకు dream girl కవాలి....!

భావ-సంచయము!!!

నా మనస్సు కళశంలోని నవరసములను
ఆలోచనా మందరముతో మధించి తీసితిని
భావపీయూషమును
స్మృతి స్మృతికి సమన్వయము అన్వయించి తీసితిని
భావ సంకలనమును..
మదిలోని పొంగి పొరలే కవితోద్రేకవారసిని మనోనేత్రముతో
గాలించి తీసితిని భావసంచయము

కానీ...!
భయము భయము
నా ఈ చిన్నారి విరిసీ విరియని
మదిలో అట్టి భావోద్రేకోదయం
ఎవరూ హర్షించరని
అందుకే ఈ ముగింపు

ఉపశమనం...!

చిన్నారి బోసి నవ్వుల నిష్కల్మష బాపూజి నవ్వును చూడుము
శాంతి కపోతాలనెగరవేసే నెహ్రూజీ మౌనశాంతి సందేశాలను
హృదయ కర్ణములతో వినుము
ప్రేమా మమతల ప్రతీక అయిన మథర్ థెరీసా మానవత్వమును
మనోనేత్రముతో కనుము
కరుణరసముతో కూడిన కరుణశ్రీ ఆవేధనాగీతములను
అచంచల మనస్సుతో పటించుము

ఎమిటి నీ హృదయ స్పందన...?!

చెప్పనా..!!!
ఈ మానవత్వ రాహిత్య సమాజములో
అలసి సొలసిన నీ మనస్సుకు
ఇంచుక ఉపసమనం...!

ప్రాణం!

ఓ సఖీ...!
కవితకు బావం ప్రాణం
పధ్యానికి చంధస్సు ప్రాణం
పాటకి పల్లవి ప్రాణం
సంగీతానికి సప్తస్వరములు ప్రాణం
నాట్యానికి తాళం ప్రాణం
శిల్ఫానికి బంగిమ ప్రాణం
మనిషికి మనస్సు ప్రాణం
మనస్సుకి మానవత్వం ప్రాణం

కానీ..!
నా మనస్సుకి నీవే ప్రాణం...!

సంశయించితిని!

ఓ సఖీ...!
నీ చిత్రము గీద్దామని రంగులు కలపబోయాను
కానీ..! సంశయించితిని
నీ అంత అందముగా రాదేమోనని

నిను వర్ణిద్దామని పదములు వెదకబోయాను
కానీ..! సంశయించితిని
నా వర్ణములు సరిపోలవేమోనని

నీ ప్రతిమను చెక్కుదామనుకున్నాను
కానీ..! సంశయించితిని
దానిని సజీవముగా తీర్చిదిద్దలేనేమోనని

ఏమి చెయ్యను.. ?!?!

బంధీ...!

ఓ సఖీ...!
ఆకాశాన హిమకరుడు నవ్వుతున్నాడు
కానీ..! ఆ చిరుధరహాసమును ఆస్వాదించలేకున్నాను ఎందుకో..?!

శీతల పవనుడు మృదువుగా స్పర్శిస్తున్నాడు
కానీ..! ఆ స్పర్శను ఆస్వాదించలేకున్నాను ఎందుకో..?!

ఎచటినుండో వినవస్తున్నది కోయల గానము
కానీ..! ఆ గానమాధుర్యమును ఆస్వాదించలేకున్నాను ఎందుకో..?!

ఓ..! తిలిసిందిలే..!
హిమకరుడి దరహాసమును,
శితల పవనుడి స్పర్శను,
కోయల గాన మాధుర్యమును
ఆస్వాదించేందుకు మనస్సుండాలిగా..!

కానీ..! నాకది కరువాయె
ఎమిటి..?! ఆశ్చర్యపోతుంటివా!?
నీకు తెలుసుగా నా మనస్సు నీ ఆధీనమని

పదముల ప్రాసదేముంది Anu..

పదముల ప్రాసదేముంది Anu..
ఇచ్చిన పదములు పేర్చి.. ఎద తలుపులు తెరచి తలపులన్నింటా తానై నిండిన నా సఖిని చూస్తే.. నా మనస్సు మధువనిలో మక్కువగా తరగని వలపులు విరబూయించి వరించవా ఈ పదములు నవవసంతములై ఏమి తెలుసును నీకేమి తెలుసును ? నా ప్రియనెచ్చెలి కనుదోయిల మిరిమిట్లుగొల్పు కాంతులకంతుపట్టక రవికిరణుడు నిరంతరాన్వేషకుడై ప్రజ్వరిల్లుతున్నాడు నా ప్రియనెచ్చెలి చెక్కిలి ముద్దాడగ నింగిన నీలిమేఘాల దోబూచులాడు చంద్రకాంతుడు చుక్కలన్ని లేని రేయికోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు నా ప్రియనెచ్చెలి పదస్పర్శ తెలిసిన దారిలో గడ్డిపూలు, అవి కందునేమోనని మెత్తటి తివాచీలు పరువ ముసురుకున్న మంచును సైతం లెక్కచేయకున్నవి ఏమి తెలుసును నీకేమి తెలుసును.. నా ప్రియనెచ్చెలి సొగసులకు మొత్తం ఈ ప్రకృతే పరువశించగా.. ఈ పదములేపాటివి.. ఒదగవా ఓ/ఈ ప్రబందమై

బావ్యమా సఖీ.. ?

కన్నెమనసులను కలవరపెట్టే.. కొంటెతనం
కదలాడు నీ కన్నుల చిరుకొపం కురిపిస్తూ..
నాపై అలుగుట బావ్యమా సఖీ.. నీకు ?

చిత్రంగా ఎపుడూ చిరునగవుల చిందే నీ పెదవులను
మునిపంట త్రొక్కిపెట్టి మురిపెముగా..
మూడు వంకరలు త్రిప్పుతూ మూతి ముడుచుట..
బావ్యమా సఖీ నీకు.. నాపై అలుగుట ?

నలభీమపాకానికి ఆ పేరెటుల వచ్చెనోనని
ఎపుడూ నాలో సందేహాన్ని రేకెత్తించే నీ చేతివాటమును
ప్రక్కన పెట్టి ఇలా చప్పచప్పగా.. కారంకారంగా..
నాపై నీ అలుకను ప్రదర్శించుట బావ్యమా.. ?

మీ ఆడవారికి ఈ అలుకలు దేవుడిచ్చిన తొలివరమా.. ?
తెలుపరాదటే ఓ సఖీ..? నా అపరాదమేమిటో..?
ఒకసారి మౌనం వీడి వివరించరాదటే నీ మనసునున్న మర్మమేమిటో.. ?

తొలి రేయి... !!!

తెలుపు సఖీ.. తెలుపు..
నీ తలపుల తట్టే తొలి
వలపుల వివరములను నాకందించు
నీ నునిసిగ్గుల శరములను సందించి

అంతలోనే.. నలుపు ఎరుగని చందమామలాంటి
అరవిచ్చిన నీ ముఖారవిందమును
అటువైపుకు త్రిప్పుకొని.. నా దగ్గర
ముసిముసి నవ్వుల మకరందమును దాస్తావెందుకు ?

తన్మయముతో తనువు చిన్నగ వొణికి తొణికిపొతుంటే..
పసుపు పారాణీ ఆరని నీ పదములు తడబడుతుంటే..
అంతలోనే.. తెప్పరిల్లి చప్పున
పట్టు కుఛ్చి పరదాల కనుమరుగుచెస్తావెందుకు..?

ఎందుకు..? సఖీ..! ఎందుకు..?
నావద్ద నీకీ బిడియమెందుకు ?
ప్రతి జన్మకు మన బందముగా..
ఈ తొలిరేయి, ప్రబందమై పరిణమించువేల..
మనసు విప్పి నీవు మాట్లాడవెందుకు ?

బాల్యం!

పాలబుగ్గల పసి పిల్లల్లారా...
బుడి బుడి నడకల బుడుగుల్లారా...
చీకు చింత లేదు, చిందులేసే మీరు
అరమరికలసలే లేవు, అర్థం కాని ఆంతర్యములే మీరు
ఉత్సుకతకు అంతేలేదు, ఉరకలేసే చైతన్యములే మీరు
అగుపించినవన్నీ అంతు చూద్దామనుకుంటారు
అందకుండా చేసినంతనే అయోమయంతో 'క్యేర్ క్యేఋమంటారు

మాయ మంత్రములు తెలియవు
కాని, మమ్మల్ని మంత్రముగ్ధులను చేస్తారు
మీ బోసినవ్వులకు భాషలేదు
కాని, మామనసులతో బహు బాసలు చేస్తారు
తడబడు మీ తప్పటడుగులకు తాళం లేదు
కాని, తన్మయంతో మాకు కాలమే తెలియదు

చిన్ని చిన్ని కన్నుల్లోన చిందే కాంతుల
తరించే మామనస్సులకు
నవ మాసములేపాటివిరా... అని
మురిసిపోతూ తల్లి తినిపించే...
గోరుముద్దల ముద్ద,ముద్దకూ...
ముద్దులొలుకుతూ మారాం చేస్తారు...

ఒక్క దుముకున, ఒడిని దూకి
బుల్లి బుల్లి చేతులను మెడలో దండగ వేసి,
వచ్చీ రాని మాటల గారడితో...
మనస్సులను బందీ చేసి,
అలసి సొలసి ఇంటిని చేరిన
తండ్రి మనస్సుల తేనెల జల్లు కురిపిస్తారు

ఆ దేవుడే గనుక నాకు ఒక వరమిస్తే...
నేనేమి కోరను ?!
నా తనువును కుదించి, మనస్సును ముకుళించి,
నా బాల్యమునే తిరిగివ్వమని కోరనా...!?!
అతను సైతము దుష్ట శిక్షణ, శిష్ట రక్షనకై...
పరిపూర్ణుడిగా ఈ భువికి రాగలిగీ...
కోరి బాల్యము ధరించే...
తన చిలిపి అల్లరుల,
ఎందరో యశోదమ్మలను అలరించే...
ఈ జగతిని మైమరపించే...
కానీ, పసితనమున పరిణితికి పనియేల...
పరిణితిలేక నాకు పసితనం అనుభవమయ్యేదెలా...
ఎలా...నా ఈ కోరిక తీరేదెలా...?

మీ కేరింతల ఏ వింతలు దాగున్నవో...
మీ తౄళ్ళింతల నాకేల ఈ చింత చిగురించినదో...
"నా బాల్యము నా కనుల కదలాడితే...!?!"
నా ఈ ఆశే గనుక నెరవేరితే...?!
ఎంత నా మనస్సు పులకించేనో...?!

ఓ సఖీ..!

నీవు తారసపడిన క్షణం నా మదిలోని
భావ వారశిలో రేగెనొక భావ కెరటం
అది, చిత్రాలు చిత్రించరాని నా చేతి కుంచె
వెంబడి నీ చిత్రముగా ఒదగబోయింది
కానీ..! నే రవివర్మను కాను

అది, కవితలల్లటమురాని నా చేతి కలములో
సుధా విప్రుషమై నీ వర్ణనలు కాబోయింది
కానీ..! నే శ్రీనాథుడను కాను

అది, ప్రతిమలు చెక్కటం రాని నా చేతి ఉలి
వెంట నీ ప్రతిమగా రూపొందబోయింది
కానీ..! నే అమరశిల్పి జక్కనను కాను

ఇవ్విదమున ఎన్నెన్నో
నిను సంతరించుకోలేని చిత్రాలు.. ఎన్నెన్నో

ఎమి చెయ్యను !? నిన్ను చూచుకొను
సజీవ రూపం చిత్రించుకొనలేని అసమర్థుడను

కానీ..! నాకొకటి కలదుగా.. అవకాశము
అదే..! స్వప్న జగత్తు..!
నీవు దక్కవన్న నిజాన్ని మరచిపోతూ...
స్వప్న జగత్తులో నా హృది పీఠంపై
నిన్ను ప్రతిష్తించుకుని ఆరాదించే నన్ను,
ఓ సఖీ..! మేల్కొల్పకుమా..! స్వప్నం చెరపకుమా..!

ప్రేమంటే..?

ప్రేమంటే..?నూనూగు మీసాల యవ్వన దశలోకన్నె అందాలెన్నో.. కనులముందు కవ్విస్తుంటే..వయ్యారుల వింతపోకడలను ఎంత వద్దనుకున్నా..ఓర చూపుల గమనిస్తుంటే.. గడిచిపోయిన గడియలెన్నో..తెలియక గుండె గుబిల్లుమంటే..ప్రేమంటే ఎమిటి..? అసలీ అంతరంగపు ఆంతర్యములర్థములేమిటి ?పసితనములో .. నేను మారం చేస్తుంటే..ముద్దు ముద్దుగా గోరుముద్దలు తినిపించిన..నా కన్న తల్లి ప్రేమలో కమ్మదనం తెలుసు..చేసిన అల్లరికి ఒక్క అరుపున గదమాయించి అంతలోనే..బిక్కముఖమును చూసి నన్ను ఒడిలోకి తీసుకునిబుజ్జగించిన తండ్రి ప్రేమలో ఆర్థి తెలుసు..మరి ఇదేమిటి ప్రేమంటే ఇంకేదో అంటున్నారుఅసలు ప్రేమంటే ఎమిటి..? అనే ప్రశ్న పదే పదే నన్ను తొలుస్తున్న తరుణములో..పుడమిని తాకే తొలకరి జల్లల్లే...పచ్చని పైరును పలకరించే పిల్లగాలల్లే..నీవు నా జీవితములోకి అడుగుపెట్టిన వేళఇంకా నా కనుల కలలా కదలాడుతూనే వుందిమన పొడి పొడి పరిచయములు త్వరగానే..సన్నిహిత సహచర్యములు సంతరించుకున్నవిగడిచిన ప్రతీ దినమూ నన్ను నీ తలపుల మరింత దగ్గరచేసినది.. మరి నిన్ను.. ?ఒడిలో రెపరెపలాడుతున్న పుస్తకమూ..శూన్యములోకి సుదీర్ఘముగ చూస్తున్న నా చుపులూ...ఎపుడూ హాస్య ఛలోక్తుల తృళ్ళిపడే నాలో,పెదవులపై అసంధర్బపు చిరు నగవులూ.. అంతలోనే అలుముకునే ముభావములు..అర్థం కాక ఇంట్లో నన్ను నిలదీస్తుంటే...ఎమని చెప్పను.. నాకే అంతుతెలియనిఈ తలపులనెవ్వరకి తెలుపను.. ?ఇది.. నీపై క్షణికాకర్షణా.. ?నిన్ను స్వంతం చేసుకోవాలన్న స్వార్థ చింతనా.. ?ఎమిటిది.. ? ఇదేనా ప్రేమంటే.. ?ఎవరినడగాలి..? నా ప్రియబాంధవి.. నీవేగా.. ? మరి నిన్ను అడగనా.. అనే సంకోచముతో..నిరంతరం నాలోనేనే సతమతమౌతుంటే.. నీదారిన నీవు నన్ను వీడి వెళ్ళిపోతుంటే..నివ్వెరపోయి.. నీవు లేని రేపు నేను లేనంటున్ననా మనసుని నిర్దయగా నొక్కివేసి.. పంటి బిగువన పెదవులచెక్కు చెదరని చిరునవ్వుల నీకు వీడ్కోలు పలికిననాలో.. కలిగిన ఆవేదన.. ఇప్పటకీ నన్నునిరంతరం కర్కశంగా కలిచివేస్తూనే వుంది..నిలువెత్తు నీడలా నన్ను నిలదీస్తూనే వుంది..ప్రేమంటే ఇదేనా.. ? నేను ప్రేమిస్తున్నానా.. ?

Nostalgia..

Bitter sweet memories haunt me all the time,my thoughts waverin in my mind; clandestine.Life revolves around events so cliche,fears arise; hopes illusive,bottled up inside that is how i survive.Finally,a morn arrived,I jumped with joy n full of vive..still, bitter sweet memories haunt me all the time,but .......I have learnt to live with my thoughts no more clandestine.......

In your dreams....

Once i sat at the window watching it drizzle outside,and wondered how such trivial things take you for a dream ride.It would take you to that world,where you could stay for ever and never want to come back.You could ride on the unicorns in the jungles,You could see flowers rain with the clouds unfurled.You could dream of touching the tall blue skies,And could see what beyond the horizon lies.You could see the sky in all shades except for blue,And your most awaited dream could come true.You could fly like a free bird in the elysian sky,without anything to worry about and nothing to sigh.I realized that i was dreaming to high,I had to come back to earth.But, i still wondered how beautiful was the world of dreamsAnd hoped..thats how real life should seem...

Colours..

never tried this style of poetry..i hope u people like it..(i doubt it though.)Colours...:)crimson skysilver starsblue sighred scarspink flowersviolet fragrancegrey thoughtsmaroon nightyellow morningorange sunblue skiesmauve joy..!!!

Drenched..

Drenched in tearsof happiness n joy,all my fearshave long gone by...When i see youi feel so complete,to what people sayi pay no heed..Whether its innocenceor i m being naive,i want you beside methrough out my life....

Feelin blue..:

tears roll downbut i am not sure why?in my misery i drownand i begin to sighevery morning i thinktoday's a new day..!!but face a life's brinkand the tiny things go to fray...night falls and i amblue all over againthe reason remains unknownand i end up beginning to feign.............

Mellow Glow.......

candle lightfilled with frightlies seem trueoh!! so blue....the flame quiversdeepening the nighti start to shiverblinding my sight...mellow glowstarts to set inlife seems hollowovershadowed by sin.....

Something Stupid......

Silence also seemsso very divine..when you are aroundeverything's sublime...day after daystronger we grow...seeds of trust andfaith we sow....you are my strengthyou are my support..you are my seaand you are my shore...endearing as you are;can bring me joy..in times of trialand at times i sigh..sometimes i thinkyou are god sent..the times spent without youare the ones i resent..love's something stupid;is what i believed..something beyond loveis what i have achieved........

నేను సైతం

సైతం విశ్వవీణకు తంత్రినై మూర్చనలు పోతాను
నేను సైతం భువన ఘోషకు వెర్రి గొంతుక విచ్చి మ్రోస్తాను
నేను సైతం ప్రపంచాద్యపు తెల్లరేకై పల్లవిస్తాను
నేను సైతం నేను సైతం బ్రతుకు పాటకు గొంతు కలిపేను
నేను సైతం నేను సైతం బ్రతుకు పాటకు గొంతు కలిపేను.




ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

నిర్జీవమైన అందాన్ని

నిర్జీవమైన అందాన్ని... అనివార్యమైన మరణాన్ని
అంతులేని కాలాన్ని... గమ్యం లేని నా ఈ జీవన గమనాన్ని
చీకటైన ఎదురు చూపుల్ని...మూగబొయిన కూనిరాగాల్ని
సడి సేయని కాలి మువ్వని ... అర విరియని చిరునవ్వుని
పగిలిన అద్దాన్ని ...తెగిన గాలి పటాన్ని
వికసించని మొగ్గని ... గాయపడిన హృదయాన్ని
సుడి గాలిని... పెను తుఫాను ని
హొరెత్తిన సంద్రాన్ని ... తెగబడె కెరటాన్ని...

ఎన్ని వర్ణనలు చేసానో
ఎన్ని చిత్రాలు గీసానో
ఎన్ని పాటలల్లానో
ఎన్ని అక్షరసుమాలల్లానో
ఎన్ని క్షణాల్ని పరవశింపజేసానో
ఎన్ని స్వప్నాలు మోసానో
ఎన్ని స్వర్గాలు తిలకించానో
ఎంట వెన్నెలని ఇలకు దించానో
ఎన్ని త్యాగాలు చెసానో
ప్రియతమా నీ కోసం.............






కనురెప్పలు కలుసుకోవాలని కలవరపడుతున్నాయి
కనుమరుగయ్యే నీ రూపాన్ని కనుపాపకి చూపించాలని..



అందరికి స్నేహితులు ఉంటారు
కాని అన్నింటికి కంటే ఎక్కవగా.అందరికి అన్నా ఎక్కవగా
నాకు నువ్వు ఉన్నావు

ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

పున్నమి

ఏమని చెప్పను?

కదిలే అలవు నీవు అయితే అందులొని సవ్వడిని నేను
నడిచే నడక నీది అయితే అందులొని నీడను నేను
పున్నమి వేన్నెల నీవు అయితే అందులొని వెలుగును నేను
అనుక్ష్ణం ఇలా నీ వెంటే ఉన్న కనిపించదా నా హ్రదయం...



నీవు లేని నేను ఊహించలేను
నా వేదనంతా నివేదించలేను


నా శ్వాస వున్నంత వరకూ నీ ఆలాపనే నాలొ

ప్రతి ఉదయం నీలొ ఒక కొత్త ఆలొచన రేకెత్తించాలని
వేసె ప్రతి అడుగు ప్రగతి వైపు పయనించాలని
అన్ని వేళ్ల ల్లా విజయం నిన్నే వరించాలని మనసార కొరుకుంటూ

ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

కాటుక కన్నుల

కాటుక కన్నుల మాటున వేన్నెల నీ సొంతం
అలరించే సొయగాల వేణువు నీ స్నేహం
ముద్దులొల్లుకు పసిపాపను పోలును నీ వైనం
చెప్పలేని అలజడులను కలిగించును నీ మోనం
సెలయెరుల పరవళ్ళను తలపించను నీ హసం
చిగురించే మన చెలిమిని మరిచిపోకు నా నేస్తం...




ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

నేస్తం....

కలల ప్రయాణం మెలుకువ వరకు
అలల ప్రయణం తీరం వరకు
ప్రేమ ప్రయాణం పెళ్ళి వరకు
స్నేహం ప్రయాణం జీవితాతం వరకు...

వేన్నెల వంటి చల్లని నీ స్నేహం
నే చేసుకున్న పూర్వజన్మ సుక్రుతం


ప్రపంచము నిన్ను వెలవెసి దూరంగా పొయనప్పుడు
నీ పక్కన నిలబడేవాడే నిజమయిన స్నేహితుడు
అది నువ్వే..

భాష లేనిది.బందం వున్నది
స్రుస్టిలొ అతి మధురం అయినది
జీవితం లొ అతిమదురమయినది
స్నేహం ఒక్కటే..


నేస్తమా అని పలకరించె హ్రదయం నీ కుంటే
నీ నేస్తానికి చిరకాలం నే తొండుంటా ...



నీ లాంటి వ్యక్తి పరిచయమైనందుకు
నీ స్నేహము ఎంత విలువైనదొ
తెలిసినదుకు
నా మనస్సులొని చెబుదాము అంటే
భాష చాలకుంది...



ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

విజయము

కాలమే ఎంత సాగినా ఓటమవ్వదు విజయము
ఓడినంతనె గెలుపుపై నమ్మకమె వదలను
నమ్మలేని విజయానికై భ్రమలో నేను గడపను
కెరటాలు కోటిసార్లు ఎగిరి గగనాన్ని నేల పైకి తేగా
ఆ నింగి నేలా ఎదురెదురు ఉన్నా రెంటికి సాధ్యమా వంతెనా




ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

ఫ్రేమ అంటే :

కన్నుల ఒడిలో ..కలలనుచేర్చే కనుపాపరా ప్రేమంటే
మనసుల బడిలో మమతలు చదివే పసి పాపరా ప్రేమంటే
నవ్వుల చినుకులు చిలికే మేఘం ప్రేమంటే..
పువ్వులు పంచే ప్రేమసుగంధం ప్రేమంటే..
మనిషిని నడిపేది ప్రేమంటే..
అనిపిస్తుంది అది తోడుంటే!




ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

జీవితం......

సీతారాములు పడ్డాన్ని కష్టాలు ఎవరన్నా పడ్డారా! పాపం రాముడు ఎప్పుడన్నా రాజ్యసుఖాలు అనుభవించాడా!
అసలు సీతమ్మోరికొచినన్ని కష్టాలు ఏదేవతకైనా వచ్చినయ్యా! మరి వాళ్ళని మన కష్టాలు తీర్చమని అడుక్కోవటం ఏంటి!
ఏంటంటే రాములోరి కధ మనకి ఏం చెప్తోందంటే కష్టాలు రాకూడదు అన్ని సుఖాలే ఉండాలి అని కాదు... ఎన్ని కష్టాలొచ్చినా మనకొక తోడుండాలి ..
రాముడికి సీతలా..సీతకి రాముడిలా ..ఆ కష్టాల్ని ఆనందంగా ఎదుర్కోవాలని ,ఎదుర్కొని ఆదర్సవంతమైన జీవితం గడపాలని




ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

గెలుపు :

గెలుపు :
తనువంతా విరబూసే గాయాలే వరమాలై దరిచేరే ప్రియురాలే..గెలుపంటే!!


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

తలుపు తెరిస్తే చలి.....

తలుపు తెరిస్తే చలి

కాసేపు మూయనా

బయట చందమామ ఒక్కడే

ఇంట్లో నేనొక్కడినే

మనీ ప్లాంట్ తో మల్లెచెట్టుకు

ఏం తగువొచ్చిందో..

ఆంటెనాతో కమిటయ్యింది

ఇక జీవితమంతా

ఒక మల్లెచెట్టు..

ఒక మనీప్లాంటు..

ఒక నేను

ఊప్స్.. ఎవరం ఎవరితో మాట్లాడుకోం

చందమామా రా..

నా వెచటి దుప్పట్లోకి

ఆమె ఇక్కడ లేదులే..





ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

పోనీలే నేస్తం..

పోనీలే నేస్తం.. నా వైపు చూడటమే

మహా ఐతే కన్నీరొలికే నా కనుపాపల్లో

నా వేలి నీడ కూడా పడనీయను

జారేది రెండు కన్నీటి బొట్లే కదా

యేడ్వడమన్నా నేర్చుకుంటాయి నా కళ్లు

పొనీలే నేస్తం..

నాతో మట్లాడటమే బరువైతే

నే చెప్పాలనుకున్న ఆ నాలుగుమాటలేవో

కలం చెవిలో చెప్తాలే

కవిత్వమన్నా నేర్చుకుంటుంది నా మౌనం

కళ్లు నేర్చుకున్న కొత్త దఃఖం

మౌనం రాసుకున్న కొత్త గేయం

నీకు వినిపించబోతే

నువు చేసిన గాయానికి

గుండె కింది నిజాయితీ మట్టి

రక్తపు మడుగులో కలిసి కొట్టుకుపొయింది..

పోన్లే నేస్తం

నీ సానుభూతేం నా గుండెలో ఒంపకు

మూల్గడమన్నా నేర్చుకుంటుంది నా హృదయం



ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

నీ జ్ఞాపకార్థం

నీ జ్ఞాపకార్థం మరో తాజ్ మహల్

నిర్మించి నీకు కానుకగా

సమర్పించే స్తోమత నాకు లేదు

బస్టాపుల్లో నిల్చున్న అమ్మాయిల్ని

పలకరించే మనస్తత్వం నాది కాదు

కలలోనైనా నీపై కామవాంఛకు అవకాశమివ్వను

అదే గనుక జరిగితే నా కనుపాపలు పొడుచుకుని

నన్ను నేను శిక్షించుకుంటాను


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

కన్నీళ్లతో గుండె నిండిపోతే

కన్నీళ్లతో గుండె నిండిపోతే

వేరే దారి లేక అవి

కళ్లలోనుంచి దొర్లిపోతుంటాయ్

యెన్ని యంత్రాలేసి తోడినా

ఊట బావిలా అలా..

యేడ్చి యేడ్చి వెక్కిళ్లాగిపొయాయ్

యిప్పుడు మిగిలింది ఒక్కటే

శ్వాస..

తెగిపొతుంటే అతుకుబెట్టుకుంటూ

పడమటి సంధ్యను వెతుక్కుంటూ..

అప్పుడే నా కలం దారి మళ్లి

కవిత్వంలొ దిగబడుతుంది

పెకిలించినా కొద్దీ

పుంఖాను పుంఖాలుగా అక్షరాలు

వర్ణ వర్ణ చిత్రాలు

డాఫొడిల్స్ గురించి రాద్దామనుకుంటానా !

పదాలన్నీ ఎడారుల గుండా ప్రవహిస్తాయ్

నయాగర జలపాతాల గురించి ఆలోచిద్దామనుకుంటానా!

అక్షరాలన్నీ కన్నీళ్ల జడివానలో తడుస్తాయ్

ఆ క్షణం నా చెక్కిలిపై వేల వేల కన్నీటి చారికలు

సారీ ..

అవి నాకు మాత్రమే అర్ధమయ్యే లిపి రహస్యాలు


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

తీరం.....

తీరం వైపే గద అలపయనం
దూరం ఎంతని చేయదుగా సంశయం
తీరం తరుముతున్నా
దూరం పెరుగుతున్నా
ప్రతి సారి గెలవాలని
ప్రయత్నిస్తుంది
పరవళ్ళు తొక్కుతూ
పరుగులు తీస్తుంది
కడలి తీరన్ని తాకుతూ
కనువిందు చేస్తుంది.



ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

స్నేహం.....

మరుమల్లియకన్నా తెల్లనైనది స్నేహం
మాటలతో మై మరపించేది స్నేహం

వెన్నెలకన్నా చల్లనైనది స్నేహం
ఒంటరితనం లో తోడు నీడ గా ఉండేది స్నేహం

మకరంధం కన్నా తీయనైనది స్నేహం
బాధలను మరపించేది స్నేహం

నా భావం, నా భాష్యం, నా హాస్యం, నా లాస్యం
అన్ని నీవే ప్రియనేస్తం



ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

ఒకే ఒక మాట:

ఒకే ఒక మాట:
మనసులోని భావాలెన్నో
మరువలేని గాయాలెన్నో
వీడలేని నేస్తాలెన్నో
వీడిపోని బంధాలెన్నో
మరపురాని పాటలెన్నో
మధురమయిన క్షణాలెన్నో
కవ్వించే కబుర్లెన్నో
మాయమయ్యే మార్పులెన్నో
అవసరానికి ఆడిన అబద్ధాలెన్నో
తుంటరిగా చేసిన చిలిపి పనులెన్నో
ఆస్చర్యపరిచే అద్భుతాలెన్నో
మాటల్లో చెప్పలేని ముచ్చట్లెన్నో
ముసుగు వేసిన మనసుకు మరువరాని జ్ఞాపకాలెన్నో
ఎన్నో ఎన్నెన్నో ఇంకెన్నో...
మనిషి జీవితంలో మరువలేని ఇంకెన్నో
ఇదే జీవితం... దీనిని అనుభవించు అనుక్షణం



ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

నెస్తమ్ రాయాలనివున్ధి ఒక కవిత....

నెస్తమ్ రాయాలనివున్ధి ఒక కవిత
అది కావాలి నా హ్రుధయ గీతిక .
వెధికాను నీ కొసమ్ ప్రతిచొత
పరితపిన్చెను నా హ్రుధయమ్ నీ కొసమ్
కలవాలాని వున్ధి కదలి ధరియయిన మరి యెక్కదైన...
వెచి వున్టను అనుషనమ్ " ప్రతిషనమ్
మనసుచెప్పిన్ధి ఒక నిజమ్ అది నువె అని
కలలొకి వస్తావు కరునిన్ఛననావు .
కల్లువిప్పి చుస్తె కలవై కరిగిపొతావు
చుడాలని వున్ధి నీ రూపమ్..
అధి దూరమ్ కాకుడధని కొరుకున్టను అనుక్షనమ్......
చికటిని చిల్చుకువచ్యె అ చన్దృని రూపమ్
అధి చుసిన ప్రతిసారి గుర్తుకొస్తున్ధి నీ రూపమ్
చన్ధృడితొ చెప్పాను ఒక్క విషయమ్.
నువు చుడొధు తన రూపమ్ నెనే చుడాలని,
మొగ్గ పూయాలంటె ఓక కొమ్మ కవాలి.
అ కొమ్మ నువైతె ధానికి మొగ్గనై పుయడానికి
వేచి ఉంటాను మరొజన్మకయిన..
కరునిస్తావ నీ కాలి అన్ధెనై ఉంట...
కరునిస్తావ చెప్పు వికసిచ్హిన పువునై నీ తలలొ ఉధయిస్త
మాటిస్తావ చెప్పు నిను మురిపిస్తా........

నీ ప్రేమ వుంటేచాలు నాటి కాలిధాసు
అవడా నేటి ఇ ప్రేమధాసు............................................




ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

అవినీతి.....

అవినీతి పెరిగిపోయింది. హత్య రాజకీయాలు పెరిగి పోయినాయి. హింసాత్మక కార్య క్రమాల నిలయంగా వ్యవస్త మారిపోయింది. కొన్ని స్వార్ధాపర శక్తులు నేడు ఈ సమాజాన్ని శాసిస్తున్నాయి. మాననీయ విలువలు దిగజారి పోతున్నాయి. ప్రజాస్వామ్య విలువలు అపహాస్యం అవుతున్నాయి. ఎక్కడ చూసిన పేదరికం. భూకబ్జాలు, హత్యా రాకీయాలు , ఉగ్రవాద కార్యకలాపాలు. నిరుద్యోగం. నిరాశాల బాటలో నక్సలిజం దిశగా యువత. ఆకలి చావులు, రైతు ఆత్మ హత్యలు.ప్రతి భారతీయుడికి కనీస అవసరాలైన తిండి , బట్ట, గూడు లను సైతం కల్పించలేని పరిస్తితుల్లో ఈ ప్రభుత్వాలు పనిచేస్తున్నాయి59వ స్వాతంత్ర వేడుకలను మనం జరుపుకున్నాం. 59 ఏళ్ల స్వేచ్ఛా స్వాతంత్రంలో మనం ఏమీ సాధించాం.





ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

వేణుమాధవా ఆ

వేణుమాధవా ఆ ..ఆ... వేణు మాధవా.....ఆ ..ఆ..

ఏ శ్వాస లో చేరితే గాలి గాంధర్వమవుతున్నదో
ఏ శ్వాస లో చేరితే గాలి గాంధర్వమవుతున్నదో
ఏ మోవిపై వాలితే మౌనమే మంత్రమవుతున్నదో
ఆ శ్వాసలో నే లీనమై
ఆ మోవిపై నే మౌ
నమై నిను చేరని మాధవా.. ఆ.. ఆ..
ఏ శ్వాసలో చేరితే గాలి గాంధర్వమవుతున్నదో

మునులకు తెలియని జపములు జరిపినదా .... మురళీ సఖి
వెనుకటి బ్రతుకున చేసిన పుణ్యమిదా
తనువున నిలువున తొలిచిన గాయమునే తన జన్మకి
తరగని వరముల సిరులని తలచినదా
కౄష్ణా నిన్ను చేరింది అష్టాక్షరిగా మారింది
ఎలా ఇంత పెన్నిది వెదురు తాను పొందింది
వేణు మాధవా నీ సన్నిధి
ఏ శ్వాసలో చేరితే గాలి గాంధర్వమవుతున్నదో
ఏ మోవిపై వాలితే మౌనమే మంత్రమవుతున్నదో

చల్లని నీ చిరునవ్వులు కనబడక కనుపాపకి
నలు వైపుల నడి రాతిరి ఎదురవదా
అల్లన నీ అడుగులుసడి వినబడక హౄదయానికి
అలజడితో అణువణువు తడబడదా
ఆ.. ఆ..ఆ ..ఆ...ఆ..
నువ్వే నడుపు పాదమిది నువ్వే మీటు నాదమిది
నివాళిగా నా మది నివేదించు నిముషమిది
వేణు మాధవా నీ సన్నిధి
గ గ రి గ రి స రి గ గ రి రి స రి గ ప ద సా స ద ప గ రి స రి గ ప ద ప ద గ >ప ద స ద ద ప గ రి గా గ ప ద స స గ ప ద స స ద ప ద రి రి ద ప ద రి రి ద స రి గ రి స రి గ రి స రి గ రి గ రి స రి గా రి స ద ప గ గ గ పా పా ద ప ద ద ద గ స ద స స గ ప ద స రి స రి స రి స ద స రి గ ద స ప గ రి ప ద ప ద స రి స రి గ ప ద రి స గ ప ద ప స గ స ప ద ప స గ స ప ద ప రి స రి ప ద ప రి స రి ప ద స రి గ రి స గ ప ద స స గ స రి స గ స రి గ ప ద రి గా
రాధికా హౄదయ రాగాంజలి
నీ పాదముల వ్రాలు కుసుమాంజలి
ఈ గీతాంజలి

అరే అలా నవ్వుతావెందుకు.....

అరే అలా నవ్వుతావెందుకు
నేను ఎమన్నానని ఇప్పుడు
దేశం పైకి పోతుందన్నాను
జనానికి ఆకలన్టే తెలియదన్నాను
దేశం దాన్యాగారమన్నాను
రైతే రాజన్నాను
అలా విరగబడి నవ్వుతావెందుకు
కులమతాలు అస్సలు లేవన్నను
రాజకీయులెవ్వరూ రౌడీలు కాదన్నాను
ప్రభుత్వం ప్రజలకోసమే అన్నాను
అవినీతి అన్టే ఎరగమన్నాను
మళ్ళా.. ఆనవ్వేమిటి దాని అర్దమేమిటి




ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

చిరునవ్వు......

చిరునవ్వు సింగారించుకొని
కనులతో ఊసులాడుతూ
నేను కవినని నాకు గుర్తుచేసి
ఏదో ఒకటి రాయమని
ఉత్సాహం నింపి కలం చేతికిచ్చి
చటుక్కున మయమయ్యింది...
ఎవరది నన్ను నిద్ర లేపింది?
అరే ఎవరది నాకల చిదిమేసింది?
ఏమి రాయను మరి ఇప్పుడు నేను?
కలలో ఉండి నిజాన్ని మరువనా?
నిజానికి వచ్చి కలను ఙ్నాపకంగా దాచుకోనా?




ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

"చాలా కాలమయ్యిందని......

"చాలా కాలమయ్యిందని
ఏదో ఒకటి రాద్దామని
కలం నింపి అరఠావు పట్టి
పడక కుర్చీ వాల్చి
ఆకాశం వైపు చూస్తూ
ఏమి రాయడమా అని
ఆలోచనలో మునిగి కూర్చున్నా
నాగురించి నేను రాసుకుందామంటే
రహస్యం రాసిపెట్టకూడదే
లోకం గురించి రాద్దామంటే
లోకమేమిటో నాకు తెలియదే
తెలిసిన దాని గురించి రాద్దామని
నాకేమయినా తెలుసునేమొనని
ఆలోచిస్తూ అకాశం వైపు చూస్తూ కూర్చున్నా..
చీకటి పడి ఆకాశం కనుమరుగయ్యింది"




ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

"కలం కత్తి పట్టి.......

"కలం కత్తి పట్టి
అక్షరాలతో యుద్ధం చేసి
పదాలను కలిపి ఖండించి
కాలాన్ని కరిగించి
కవిత్వం పుట్టించి
వీరుడనై కవినయ్యా"




ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

నిరాశావాదిని......

నిరాశావాదిని కాను
నిజాన్ని నిజాయితీగా అలోచిస్తాను..
తెలియకుండా జరిగేది పుట్టుక
ఎప్పుడు వస్తుందో తెలియనిది చావు
చావు పుట్టుకుల మద్య వంతెన జీవితం
నిలపలేని నడక సమయం
గడిచే ప్రతి క్షణం గమ్యం వైపే
అనుభవిస్తూ ఆనందిస్తూ సాగిపోవడమే!





ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

పెళ్ళి ఎందుకు?

విరాగిని అన్నారు బైరాగిని అన్నారు
అర్దం ఒకటే అయినా సన్నాసి అని కూడా అన్నారు
ఎందుకు? ఏమిటి? అని నేను అడిగితే
తంతామంటు మళ్ళా సన్నాసి అన్నారు
ఇదంతా నేను పెళ్ళి ఎందుకు? అని అడిగినందుకా?




ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

ఆవేశం......

"ఏదో సాదించాలన్న ఆవేశం
లోకం తీరు చూసి నాశనం చేయాలన్న ఆవేశం
మొసాన్ని నాశనం చెయ్యాలన్న ఆవేశం
కాని ఙ్నానం హెచ్చరిస్తుంది నాశనం మార్గం కాదని
మనసుతో ఆలోచించ వద్దని
మనసు మొసం చెయ్యవచ్చని చెయ్యగలదని
ఆవేశపు జడివానను లక్ష్యం వైపు సారించమని"



ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

నేను.......................

" అక్షర కుసుమాలను కూర్చి
మనసు మాటను
మాలగ మలచిన కవిని నేను
అగ్గి రవ్వలను చేర్చి
ఆవేశపు జడివానను
జ్వాలగ మార్చిన విప్లవాన్ని నేను
జన చైతన్యాన్ని మేలుకొల్పి
వాహినిగ మార్చి
మార్గం చూపిన ఆలోచనను నేను
నిరాశను పారదోలగ
నేను వున్నానంటు
దైర్యం చెప్పిన ఆశను నేను
రాజకీయ సరిగమలను
రసరమ్య గీతికగ మలచి
పాలన అందించనున్న రాజకేయుడను నేనే"




ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

ఆశ్రునయనాలతోనా తర్పణ......

కాడి పట్టి రక్తం చెమటగ చిందించే రైతుకు
అన్నప్రధాత మన రైతుకు
ఆశ్రునయనాలతోనా తర్పణ
బుజం తట్టి దైర్యం చెప్పు
అన్యాయం ఎదుర్కొనగ చేయూతనివ్వు
రైతు ఎదురునిలిచిన రోజున
కష్ఠంతొ కాయలు కాచిన పిడికిలి బిగించిన రోజున
కాదేది అసాద్యం!!!




ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

స్వతంత్రులమా మనం?

స్వతంత్రులమా మనం?
ఆకలికి బానిసలు సగం మన జనం
లేత వయసులో వెట్టి బానిసలు మన చిన్నారులు
ఇంటా బయటా ఉగ్రవాదుల భయం చెరలో మనం
ఇన్ని లోపాలున్నా మనకెందుకులే అనుకొంటు
ఓరోజున స్వతంత్రం వచ్చిందంటు చప్పట్లు చరచి
ఆంతా బాగుందనుకొని త్రుప్తిపడే మనమా స్వతంత్రులం?



ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

చీ జీవితం.....

"చీ జీవితం అనిపిస్తే
మార్చుకో మరి కస్ఠమైనా నష్ఠమైనా
కలిసిరాలేదు అదౄష్ఠం లేదంటవా
ప్రయత్నించావా నువ్వసలు?
మరోసారి ప్రయత్నించు
పొయేదేమున్నది ఎలాగూ 'చీ జీవితమేగా' నీది"



ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

నిన్ను కలవాలని అనుకున్నాను...కలలు కనకు అన్నావు

నిన్ను కలవాలని అనుకున్నాను...కలలు కనకు అన్నావు

నీతో నడవాలి అనుకున్నాను...నాకు నడక రాదు అన్నావు

నీతో మట్లాడలి అనుకున్నాను..మనస్కరించదం లేదు అన్నావు

"నీతొ శాశ్వతంగా జీవించాలనుకున్నాను...కాని కుదరదు అన్నావు"

నీతో ఒక్కొక్క అడుగు వెద్దాం అనుకున్నాను....ఒంటరి వాడ్ని చేసావు

నిన్ను గెలుచుకుందాం అనుకున్నాను...నన్ను గేళి చెసావు

నీకొసం ఎన్నాల్లొ ఎదురు చుసాను...నాతొ పని ఎమిటి అన్నావు

కంటి పస్ప కంటే ఎక్కువగా ప్రేమించాను..కన్నీల్లే మిగిల్చావు

నువ్వే నా లోకం అనుకున్నాను..కని లొకన్నే చీకటి చెసావు

ఇంకేమి చెయాలి నేస్తం నీ కోసం???

"నీకోసం కలలు కంటూ కూర్చునాన్ను...కాని వాటిని నువ్వు కలగానే చేసావు.."




ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

ఓ స్నేహమా..

ఓ స్నేహమా..
నా చీకటి హృదయాన చిరుదివ్వెవి నువ్వా...
నా జీవన గగనాన నెలవంకవి నువ్వా...
నా కన్నుల ఉదయాన తొలివేకువ నువ్వా..
ఆ ప్రకృతి ప్రసవించిన పసి పాపవి నువ్వా....

నువ్వేనా..??


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

మనస్సు....

కష్టాలు, బాధలు వీటన్నింటికి కారణం మనస్సు....

జీవితంలోని వ్యవహరాలన్నింటికి మూలం మనస్సు...

మనస్సే జీవితాన్ని శాసిస్తుంది...అన్ని రకాల అనుభూతులకు మమస్సు కారణం...

ఆశ ,నిరాశ ,కోరికలు,ఉత్సాహం ,నిరుత్సాహం , ఉద్రేకం ,సంకల్పం ,సం రంభం అన్నీ మనొలక్షణాలే

అసంభవం అనుకున్న దానిని సాధ్యం చేసే శక్తిని ప్రసాదించేది మనస్సే....


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

చీకటి.......

చీకటి లో ఉన్నాని చింత పడకు

దానిని చీల్చుకొని వచ్చే వెలుగు కోసం ఎదురుచూడు

ఓటమి పొందానని కలత చెందకు

ఓటమినే ఓడించి గెలిచే మార్గన్ని వెతుకు

నమ్మకం నీ చేతిలో ఒక ఆయుధం

ఆ నమ్మకంతో ముందుకు వెళ్ళు

విజయం అన్నివేళలా నీ చెంతనే ఉంటుంది



ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

విజయం ......

విజయం సాధించాలనే బలమైన లక్ష్యం ఉన్నవారు ,ఓటమిని తమకు లభించిన ఒక అవకాశంగా భావిస్తారు.

ప్రతి వైఫల్యాన్ని పరాజయం కాక ఆలస్యంగా లభించనున్న విజయంగా భావించాలి..


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

చిరునవ్వులు.....

చిరునవ్వులు,స్నేహలు,అభిమానాలు,ఆకాంక్షలు ఇవే జీవితానికి అందం చేకూరుస్తాయి.

ఎవరైతే మంచి మనస్సుతో,ప్రేమతో,మధురమైన మాటలతో ,ఉపయోగకరమైన పనులతో ఆదరిస్తే,వారినే ప్రజలు పూజిస్తారు..


నిష్టతో పని చేసినప్పుడు,ఆ పని నుంచి తప్పుకోవాలనే ఆలోచన రాదు.

అదే విధంగా లక్ష్యం బలంగా ఉన్నప్పుడు వైఫల్యాలు సంభవిస్తే మరింత పట్టుదల పెరుగుతుంది కానీ, ఆ లక్ష్యం నుంచి తప్పుకోవాలనే ఆలోచన రాదు......



ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

లక్ష్యం.......

లక్ష్యాన్ని మరింత ధృఢంగా మర్చాలి,లక్ష్యం నుంచి పక్కకు తప్పుకునేట్టు చేయరాదు.
అయితే ఆ లక్ష్యం సరైనదేనా ,దానిని నెరవేర్చే శక్తిసామర్ధ్యాలు ఉన్నాయా?అనేది ముందుగానే అంచనా వేసుకోవలి .

కోరికలు ఉండడంలో తప్పులేదు ,కానీ దానిని సాధించుకునేంత శక్తిసామర్ధ్యాలు ఉండాలి..


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

పరాజయం......

పరాజయం పాలు కాగానే అప్పటి వరకు మీ చుట్టూ ఉన్నవారు సైతం తమ కొత్త రూపాన్ని చూపిస్తారు.
వైఫల్యం తర్వాత మీ చుట్టూ ఉన్నవారు మీరు ఊహించని విధంగా వ్యవహరించవచ్చు ...

హఠాత్తుగా మారే ఈ విధానాలకు కలవరపడిపోవదం కన్నా,సాక్షిగా అన్నింటిని పరిశీలించడం మంచిది.

వైఫల్యానికి దిగులు పడవద్దు, కాని అది నేర్పే పాఠాలు నేర్చుకోకుండా తిరిగి అదే తప్పు చేసి,వైఫల్యం చెందితేనే తప్పు


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

చిరునవ్వులు ......

చిరునవ్వులు చిందిస్తూ ఓ చిన్నారి పాప వస్తుంది..

తన తప్పటడుగులతో అందరిని అలరిస్తుంది..

తన ముసిముసినవ్వులతో అందరిని మురిపిస్తుంది..

తొలిపలుకులతో ఆశల్ని పెంచుతుంది..

అందరికి ముద్దుల పాప అవుతుంది..

ఎన్నో విజయాలు సాధించి మన వేణు గారి పేరు నిలబెడుతుంది

ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

అందరకి శుభొదయం.......................

తీవ్రమైన సమస్య తలెత్తినప్పుడు ఏకాంతంగా ఆత్మవిమర్ష చేసుకుకోవాలి....

నిస్పాక్షపాతంగా.ఆత్మవిమర్ష చేసుకుంటే లొపాలు మనకు తెలిసి వస్తాయి..

తప్పులను మనం తేలుసుకోలగినప్పుడు భవిష్యత్తులొ విజయాలకు దగ్గరవుతాం...


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

జీవితం.....

జీవితం అంటే ఒక రాయీ అడ్డుతగిలితే ఆగిపోయే కాలువకాదు.
అది చైతన్య స్రవంతి ,కొండలు ఎదురైనా అధిగమించి లక్ష్యాన్ని చేరుకోవటమే జీవితం .

___ స్వామి వివేకానంద

అందరికి ..శుభొదయం..

మీరేది అనుకుంటే అదే అవుతారు.
మీరు బలంగా ఉన్నామనుకుంటే ,బలంగా తయారవుతారు.
మీరు బలహినులమనుకుంటే,బలహినులే అవుతారు.


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

అమ్మ ...

తడబడుతూ పడే తొలి అడుగులోనూ ... పయనిస్తూ సాగే ప్రతి అడుగులోనూ ... అరాట పడుతూ అనుబంధం పంచే ... ఆ బంధం పేరు అమ్మ ... అమ్మ ...


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

స్నెహం......

కిరణానికి చీకటి లేదు,
సిరి మువ్వ కి మౌనం లేదు,
చిరు నవ్వు కి మరణం లేదు,
మన స్నెహానికి అంతం లేదు,
మరిచే స్నెహం చేయకు,
చేసే స్నెహం మరవకు......ఓ నేస్తమా



ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

ఉందో లెదో స్వర్గం.....

ఉందో లెదో స్వర్గం
...నా పుణ్యం నాకిచ్చెయ్
సర్వస్వం నీకిస్తా
...నా బాల్యం నాకిచ్చేయ్

అమ్మ గుండెలొ దూరి
...అనందంతొ తుల్లి
ఆద మరిచి నిదరోయె
...ఆ సౌఖ్యం నాకిచ్చెయ్

అమ్మ లాలనకు ముందు
...బ్రహ్మ వేదాలు బంద్
ముక్తి కేలనె మనసా
...బాల్యం కోసం తప్పస్సు చేయ్

సూర్యుదు వస్తేనే వెలుగు వస్తుంది.
మేఘం వస్తేనే.....వర్షం వస్తుంది.
పూవు వికసిస్తేనే.... పరిమళం వస్తుంది

ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

ఫ్రతిక్ష్నం నీ ధ్యాసెలా......

ఫ్రతిక్ష్నం నీ ధ్యాసెలా
నా కనుల్లొ నీ రూపమెలా
నీ పై నాకింత ప్రేమెలా
గాలి తకిడికి నీ స్పర్సెలా
నాలొ నాకే మైకమేలా
నిద్ర లొ సైతం నీ చాయలా
ఏ కాంతి లొ నీ మెరుపెలా
ఫక్రుతిలొ ఇంత సౌందర్యమెలా
భువికి ఇంత అందమెలా
నా పెదాలపై అనుక్షణం నీ పెరెలా
ఆయ్యాను నేను నువ్వేలా
ణీ కోరకై దిగులేలా
నీ పై ఇంత తపనెలా
నీ ప్రెమకై తపస్సేలా
నీ పై నీకు ద్వేషమేలా
నువ్వు లేని నా జీవితమెలా
నిన్ను ప్రెమిస్తున్నాను కరునించవేలా
ంఅతదుథున్నను మౌనమెల
శక్ష్యం ఆ నింగి నెల
ఆలా నా మనసు చెదిరిన వెలా
జాబిలె కరిగి చిందేను వెన్నెలా
నీ హ్రుదయం మత్రం కరుగదేలా.



ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

సాగరం.....

సాగరం ఎంత లొతుందొ ఎవరికి తెలుసు
నెలను తాకి దాగుండె ముత్యపు చిప్పకు తప్ప! ప్రియురాలి హ్రిదయంలొ ఎముందొ ఎవరికి తెలుసు
ప్రెమ అంచుల్ని స్ప్రుసించె ప్రెమికునికి తప్ప.

ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

అందం.......

నీలి మబ్బుల చాటున దాగిన చిరు చినుకుల అందం
నిండు వేసవిలొ కురిసిన జల్లులకు పులకరించిన
నేల తల్లి సుమ గంధం
వానలొ తడుస్తూ హ అని అనుభవించి
రాగాలు తీసె కోకిల స్వర గానం
తడిమిన ప్రతి చినుకులొ మాధుర్యం
ఫ్రక్రుతి ఒడిలొ నేను తన్మయం చెందిన వైనం
వర్న్ణాతీతం,సుమధురం అనుభవం.


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

గుండె లొతు.....

గుండె లొతుల్లొ ఏముందొ ఎలా తెలుస్తుంది.
తలుపుతట్టె ఆత్మీయథ లభించేదాక...
మండుటేండలొ ధాహం ఎలా తీరుతుంది..
చల్లదనం అందించే మేఘం కురిసేదాక....
ఈ కవితకు ప్రసంశ ఎలాదొరుకుతుంది
స్పందించి చదివే కవిహ్రదయం దొరికేదాక.....


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

నీ పేరు.....

ముద్దొచ్హె నాసిక పై చిన్ని నొక్కె అపురూపం
అమాయకపు కన్నుల్లొ ఆష్చర్యమె అపురూపం
కురుల సిరులలొ విరబూసిన గులాబీ అపురూపం
అరవిప్పారిన పెదవుల పై చిరునవ్వె అపురూపం
జాలువారె చెక్కిలి పై తొలి సిగ్గె అపురూపం
నన్నలరించె నా చెలి పిలుపు లొ నా పెరే నాకు అపురూపం


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

బెంగుళూరు......

పూర్వం ఒకానొక రోజు రాజైన 'వీర బల్లాలుడు' వేటకు వెళ్లాడు. అలా వేటాడుతూ, వేటాడుతూ...తనతో పాటు వచ్చిన సైనికుల నుంచి వేరుపడి చీకట్లో దారి తప్పాడు. చివరకు అలసిసొలసి విశ్రమించడానికి చోటు కోసం వెతికాడు. ఇంతలో ఓ పూరి గుడిసె కనిపించింది ఆ నిర్జనారణ్యంలో.అందులో ఉన్న ఓ పండు ముదుసలిని చూసి 'అవ్వా! ఆకలి అవుతోంది ఏమైనా తినడానికి ఉందా?' అని అభ్యర్థించాడు. ఆ అవ్వ తన దగ్గర ఉడకబెట్టిన 'బెంగళు'(కన్నడ-ఓ రకమైన చిక్కుడుకాయ) తప్ప ఏమీ లేదు అంటూ ఆతిథ్యం ఇచ్చింది. అదే అమృతంగా భావించి ఆవురావురుమని తిని తన గుఱ్ఱానికి కాసిన్ని పెట్టి ఆ రాత్రి ఎలాగో గడిపేశాడు వీరబల్లాలుడు. ఈ కథ ఆనోటా ఈనోటా ప్రాకి ఆ ప్రాంతాన్ని అక్కడ మెల్లగా రూపుదిద్దుకొన్న 'ఊరు'ను 'బెంగళూరు' అని పిలవడం మొదలుపెట్టారు.



ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్

అందం......

ఆ అందాన్ని చూస్తే ముద్దిడాలని
అనుకోని మనుషులుండరేమో?
నవ్వినపుడు చమక్కుమనే బుగ్గలోని
సొట్టలో చిక్కుకోని చూపూ వుండదేమో?
గుప్పెట్లో గట్టిగా వేలు పట్టినపుడు
ఎదో అనుభూతికి లోనవ్వని మనసూ వుండదేమో?
మెడను చుట్టే చిట్టి చేతుల బంధానికి
మురిసిపోని అనుబంధమూ వుండదేమో?

ప్రతి పసిపాపా ఓ అందమే..
ప్రతి బోసినవ్వూ ఓ అపురూపమే..
గుండెలను నింపే ఇలాంటి
ఆనందాలు పొందడమూ అద్రుష్టమే..


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్

ఎదురుచూపు.......

ఎదురుచూపులో ఎన్ని ఋతువులు కరిగిపోయాయో
నా కన్నీళ్ళల్లో ఎన్ని కలలు జారిపోయాయో

మనసు మెదడు తో యుద్దం చేస్తుంది
ఫలితమే ఈ నిదురలేని రాత్రి

అయితేనేమిలే...
పారిపోయిన కాలాన్ని పట్టలేనని తెలుసుకున్నాను

అందుకే ఇప్పుడు
నా పుస్తకాన్ని సరికొత్తగా ప్రారంభిస్తున్నాను

ఓ నిరాశా...
ఈ రాత్రి మాత్రమే నీది
రేపటి ఉదయం...నాది....

ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......

గుండె మండే అగ్ని గుండం....

గుండె మండే అగ్నికణం
రగులుతోంది మదిలోన
చల్లారే దారి తెలీక
రగులుతోంది లోలోనా
బయట పడే రోజు కోసం
ప్రతి క్షణం ఈ ఎదురు చూపు

సాయంత్రమా నీ చల్లదనము
రవ్వంతగా నా మనసుకివ్వమ్మా
నేనోర్వలేను ఏ మంటల్ని
కన్నీళ్ళు కూడా కరువాయెనే

అర్ధ రహిత జీవితం
ఆత్మశాంతి పూజ్యము
నీ దరి కానరాక
దారులన్ని మూసిపొయనే

కలతన్నది చిరునామాగా
కలకాలము మిగిలుండునా
నేనోర్వలేను నేనోర్వజాలను
ఇక ఏ మత్రము నా వల్లనూ..

ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్.....

మనస్సులో మాట....

చెప్పాలని ఉంది మనసు విప్పాలని ఉంది
గుండె లోతు బాధని నీ ముందు చెప్పాలని ఉంది
నీవెమూ నేను రాలెని తీరాలని చెరుతున్న ఈ వేళ
మనసు బాధ మది లోన దాచలేక మనసు విప్పాలని ఉంది

హలాహలం నాలోన దాగి ఉన్న నా మది లోన
ఓ క్షణమాత్రం నీ ముందు నిలవాలని ఉంది
నా వ్యధ బాధ తెలపాలని ఉంది
నీవు దూరమయ్యే ఉదయాన్ని ఊహా మాత్రమే నా తరమా
ఆపలేని ఉదయాన్ని గడపలెనీ ఈ క్షణం క్షణం యుగాల్నీ
మౌనంగా మిగిలి పొయి నిలుచుండి చూస్తున్నా!

ఏ అక్షరాలు సరిపోవు గుందె బాధ తెలపగా
వేదనే మిగిలేనా మిగిలిన జీవిత కాలన్నా
నీవు ఓడి గెలిచావో నేను ఓడి ఓడానో
అందరీ మధ్య నేనున్నా ఒంటరిని నిలుచున్నా!


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్.....

మనిషి జీవితం లో నేర్చుకోవలసినవి.....

1)నేను గత నెల రోజులలో చెసిన 2 మంచి పనులు ఏంటి?
2)మనిషి రేపు చనిపొతాడు అని తెలిస్తె ఈ ఒక్కరోజులొ చేసే పనులు ఏమిటి?
3)ఇష్టమైన మనిషి దూరమైతే మనసు పదె ఆవెదన ఏమిటి? దానికి అనుసంధానంగా మనిషి
కలిగే ఆలోచన విధానం ఎలా ఉంటుంది?
4)నీకు 5 నిమిషలు ఇచ్చి ఒక పని చెయమంటె ఏమేమి చేయగలవు?
5)జీవితం లో ఇంతవరకు చెసిన అన్నింతి కంటె పిచ్ఛి పని ఎమిటి?
6)జీవితం లో నీకు బాగా గుర్తుండి పోయే సంఘటన ఏంటి( అలొచించ కూడదు)
ఆలొచిస్తే స్కిప్ చెయండి
7)అన్నింటి కంతె బాగా నచ్చిన సినిమా ఏంటి? (టక్కున చెప్పాలి)
8)నచ్చిన పుస్తకం?
9)నచ్చిన మనిషి?
10)జీవితం లో బాగా గుర్తుండిపొయె రోజు?
11)జీవితం లో ఎక్కువగ ఎవరిని ద్వేషించెది ఎవ్వరిని?
12)జీవితం లో ఎక్కువగ ఎవ్వరిని ప్రేమించేది ఎవ్వరిని?
13)నచ్చని విషయం ఎమితి?

పై వాటిలొ తడుముకోకుందా ఎన్నింటికి చెప్పగలరొ ప్రయత్నించండి.ప్రశ్నలు
పిచ్చిగా అనిపిస్తే క్షంతవ్యుణ్ని.
ఇలాంటి ప్రశ్నలు మనం మనకి ప్రశ్నించుకున్న సందర్భాలు వేళ్ళ మీద లెక్క
పెట్టొచ్చు.
మీకి వీటికి సమధానం ఇవ్వాలనిపిస్తే పంచుకొవాలనిపిస్తే ఆనందకరం
ఈ ప్రశ్నలు ఎవరికిన కాస్త ఉత్సాహం ని కలుగ చేసినా సంతోషమె..


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్.....

నేను:

నాలొ నేను సమ్మిలతమయ్యె వేల నాకంటు నేనె
నేనంటు పనయనమయ్యె వేల నాకంటు నేనె
నా పాటల పల్లవి నేనె, నా మాటల స్థైర్యం నేనె
నిశిధిలొ నేనె నీలి ఆకాశంలొ నేనె మంచు కొండల మౌనాన్ని నేనె
ఇసుక ఎడారుల తుఫానుని నేనె మహసముద్రాల లోతుని నేనె
హిమాచల శికరాన్ని నేనె, వర్సించె మేగాన్ని నేనె
అశ్రువుల బింధువుని నేనె, అనందంలొ చిరు నవ్వు నేనె
కలల వర్నాన్ని నేనె, ఉహల చిత్రాన్ని నేనె
అమ్మ వడిలొ బిడ్డనునేనె, నాన్న గుండెలపై చిరు ధైర్యం నేనె
అన్ని నేనె సమస్థం నేనె నాకంటు కారేవ్వరు
మనఃస్థాపకులు మనఃసంతొసకులు
అన్ని నేనె........ నాకంటు నేనె.......


.....ఇట్లు.......
శ్రీ

కవిత:

నల్గురు మెచ్చగనె కాదు కవిత
పదుగురు పాడ కాదు పాట
నిత్యం నా తెలుగు తల్లి పాడె జోల పాట
పచ్చని పసిడి పైరు మోగించె తాలం
గల గల పారె శెల ఏటి మృదంగ నాధం
నింగిన మెరిసె జాబిలి చందం
లేగ దూడల చెంగుచెంగులే ఆ వర్న మాలిక
గర్జించె మేగం కవిత పుస్పించె కుసుమం కవిత
శూన్యం కవిత మౌనం కవిత
మరుల విరుల ఘోస కవిత
మనసులోని భావం కవిత నీలొని నిజం కవిత

.......ఇట్లు.........
శ్రీ

చెలి నీకొసం.....

నీ మాటలకై నిరీక్షించాను నీ ఙాపకాల సవ్వడిలొ నిదురించాను
క్షణికమైన ఊహలలొ అనందపు అంచులు తాకాను
ఎప్పటికి నిలిచిపోయె నీ చిరునవ్వుల అనందించాను
ఎం త ధూరంలొ ఉన్నావొ తెలీదు ఏరోజు మరల దర్సనం ఇస్తావొ తెలీదు
కాని నీ తలంపె చాలు నా మనసంత నిండుతావు
నీవంటు నన్ను మరచిపొయిన నీతొ గడిపిన
క్షణాలన్ని నా మనసు లోతులలొ మెదులుతూనె ఉంటాయి
క్షణక్షణం ఉప్పొంగె నీ ఙాపకల సవ్వడిలొ ఈదుతూనె ఉంటాను
ప్రతి క్షణం నీకై ఎదురు చూస్తునె ఉంటాను .....................
.......ఇట్లు.........
శ్రీ

చెలి నీకొసం.....

నీ మాటలకై నిరీక్షించాను నీ ఙాపకాల సవ్వడిలొ నిదురించాను
క్షణికమైన ఊహలలొ అనందపు అంచులు తాకాను
ఎప్పటికి నిలిచిపోయె నీ చిరునవ్వుల అనందించాను
ఎం త ధూరంలొ ఉన్నావొ తెలీదు ఏరోజు మరల దర్సనం ఇస్తావొ తెలీదు
కాని నీ తలంపె చాలు నా మనసంత నిండుతావు
నీవంటు నన్ను మరచిపొయిన నీతొ గడిపిన
క్షణాలన్ని నా మనసు లోతులలొ మెదులుతూనె ఉంటాయి
క్షణక్షణం ఉప్పొంగె నీ ఙాపకల సవ్వడిలొ ఈదుతూనె ఉంటాను
ప్రతి క్షణం నీకై ఎదురు చూస్తునె ఉంటాను .....................
.......ఇట్లు.........
శ్రీ

నా చెలి:

సువిశాల హృదయంలొ సుందర స్వప్నం అడుకనె అంకురించెనేమో నాకొసం
ప్రియ భాష్యములు చెప్పగ పెదవి దాటదాయె మౌనం
యల్లలెరుగని ఆనందోదయం పరుచుకుంటోంది ప్రతిక్షణం
నీకొసమె అంటు వచ్చి చేరెనేమొ మది ముంగిట మల్లెల వసంతం
వేగిర పడమంటు వెల్లడవుతోంది హృదయంతరాలలోని భావం
నా మనసున రేగిన మదుర భావం పదపద మంటు పరిగిడుతోంది ప్రతిక్షనం
ప్రాయం పండు వెన్నెలలతొ కబురాలడె తియ్యని క్షణం
నందనవనమున పారిజాత మోము విరబూచె తరునం
...........ఇది నిజం......



.....ఇట్లు......


శ్రీ

నీకై నీవు...

మూగవోయిన వేల మౌనం కాదు సమధానం
నిదురోయె వేళ చీకటి కాదు మన శత్రువు
మోసపోయిన వేళ ఎవ్వరు కారు నీ నేస్తం
ఏడ్చె వేల రారు ఓదార్చగ నిన్నెవ్వరు
జీవన పయనంలొ నీవెప్పుడు ఒంటరి బాటశారివె
బ్రతుకు సాగరంలొ నీదెప్పుడు నడిసంధ్రంలోని నావె
ఎడారి తుఫానుల నీవెప్పుడు పరుగిడేది కనిపించని ఓయసిస్సుకె
వర్షపు రాతిరి చెట్టు నీడన చలిమంటవు నీవె
జీవారణ్యం నీకు తోడు నీవె అలసిన వేళ సేదవు నీవె
యుధ్దంలొ సైనికుడు నీవె సారధి నీవె
వేకువ అభ్యుధయం నీవె నిశిధిలొ చిరు దీపం నీవె
కన్నుల ఆర్తివి నీవె శ్రమవు నీవె స్థైర్యం నీవె ధైన్యం నీవె....
ఎవ్వరు రారు నీకొరకు కారు నీకెవ్వరు అందుకె నీకై నీవు.......



ఇట్లు
శ్రీ

చిరునవ్వుల వీడ్కోలు.......

ఎన్నొ స్నేహాలు మరెన్నొ పరిచయాలు
ప్రతిక్షణం పలుకరించె తియ్యని స్వరాలు
ఎప్పటికి మనసులొ మిగిలిపోయె మధురిమలు

ఒకసారి కుసలం అడిగిన మరొ సారి మందలించిన
ఒకసారి ఓదార్చిన మరొ సారి కష్టపెట్టిన
ఒకసారి నవ్వించిన మరొ సారి బాధించిన

నిన్నటి రోజులు ఉండవు ఆ ఙాపకాలు లెకుండ
నేటి రోజు గడవదు ఆ అనుభవాలు ప్రోధిచెయ్యక
రేపటి రోజులని ఉహించగలమ ఆ క్షణాలు రాకుండ

అందుకె ప్రతి క్షణాన్ని సాదరంగ ఆహ్వనిస్తున్నాను
ప్రతి పరిచయానికి ఒక నమోవాకం సమర్పించుకుంటున్నాను
ఎప్పుడు నాదైన నాకున్న నేస్తం తో మరి కొన్ని క్షణాల కోసం
చివరిగ తొట్ట తొలిగ చిరునవ్వుల వీడ్కోలు.......



....ఇట్లు.....
శ్రీ

నా మాట

నయన నవశ్శొభిత భూత పాశముల
మోహ మౌఢ్యమున ఉక్కిరిభిక్కిరి కాక
మనఃచోధక మౌనమున సాగుమోయి మిత్రమా ........


ఇట్లు
శ్రీ

నీవు...

సూర్యం నీ ఇంధ్రియము చంద్రం నీ తేజస్సు
నింగి నీ ఉచ్చస్సు సంద్రం నీ మనస్సు

రౌధ్రం నీ తెగింపు మౌనం నీ సహింపు
చూపుల శరం సంధించు మాటల బడభాగ్నుల కురిపించు

అడుగు అడుగునొక ఆవేశపు అనళం విసురు
శర సంపదను భాహువుల భూసనముగ ధరించు

ఉప్పెనై ఎగసిపడే కడలి కెరటాలకు మొండి గుండెలను చూపు
విరజిమ్మె నిప్పు ఖణికలను అరచేతుల బంధించు

హోరు గాలుల జోరు తుఫానుల శిఖరాగ్రమున నిలచి వెర్రిగ నవ్వు
మెరుపుల పిడుగుల చేతులు చాచి హృదయ కుహరాలలోనికి ఆహ్వానించు

రక్కశి వెర్రి నవ్వుల వెర్రిగ డప్పు మోగించు
వైథాలికుడి ప్రేత ప్రేలాపనల పిచ్చిగ నాట్యామాడు

సమర రంగమున శంఖరావం మోగించు
కత్తి బట్టె వేళ పిచ్చి వాడిగ పరిభ్రమించు

సహించు భరించు ఓదార్చు నిప్పుల కుంపటి నీ శిరొధార్యమైన
లోకమంత నిను వెంటాడిన వేదించిన
ఒంటరిగనె పయనం సాగించు నువ్వెరగని మరొ కొత్తలోకానికే
నిను మనసార ఆహ్వానిస్తున్న అ లోకానికె....




ఇట్లు
శ్రీ

జగతి

జగతి అంబుధి వడిలో మేల్కొనే వేళ
నింగి పక్షుల కిల కిల రావాల
చెంగున చెంగున ఎగిరె లేడిలా,
సంతోసం నింపగ నా మదిలొ ఇలా
ద్యానం చేసే మౌన మునికి వరంలా
నావ దారితప్పిన వేళ చుక్కానిలా
కొమ్మల చిగురించిన లేత చిగురాకులా
సందె వేలల పైర గాలిలా
తియ్యని కలల...వెచ్చని ఙాపకంలా
పసి పాపాయిలా... నా నేస్తంలా.....

చెలి॥

నిన్నన్నది నీకొరకు, నేడన్నది నాకొరకు
రేపన్నది మనకొరకు అనుకున్నాను
ప్రతి క్షణం మన ఊసుల కరిగి పొవలనుకున్నాను
ప్రతి సాయంత్రం నీ ఒడిలో శేదదీరాలనుకున్నాను

కాని నాకంటూ మిగిలిన ఙాపకం ..
నీ మోమున చిగురించే చిరునవ్వు
నా కన్నుల నన్నె చూసే నీ కనులు
నా మదిన మార్మోగే నీ పెదవి చప్పుళ్ళు
నే పలుకగా పరవళ్ళు తొక్కే నీ పేరు

నా ఊహలా మిగిలిన ఒకే ఒక రూపం॥
పశిడి పూల తోటలో సిగన చుట్టిన
చెంగుతో నన్నే ఆహ్వనించే నీ మోము

నా మనసున కొలువున్న మంచి నేస్తం॥
అనుక్షణం నా విజయాన్ని కాంక్షించే నువ్వు

నా హృదయాన్ని కమ్మిన శోకం॥
నిన్ను దాటీ వెళ్ళే వేళ నా కన్నుల కమ్మే అశ్రు సమూహం

నా మదిన మిగిలిన మౌనం॥నీ ఊసులు లేని సాయంత్రం

నాకంటూ మిగిలి ఉన్నా ఆశ, నేనంటూ శ్వాసించే శ్వాస॥
అణువణువు తప్పించే నీకై॥ప్రతిక్షణం ఆరాధించే నీకై ॥

నీ శ్రీ

ప్రపంచంతో చెప్పాలని ప్రయానం మొదలు పెడుతున్నా ఈ సమయనా

మనసు లోతున పొంగిన ప్రేమకి
కడలి అంచునా నిలిచిన మనసుకి
అలల స్థానం తెలిసేదెలా
తనలో ప్రేమని తెలిపేదెలా

తీరాలు చేరాలనుకొని సాగిన పయనం
సాగేటి ప్రయణంలొ గమ్యం కానరాకుంటే
ఏమి చేసేది నేను ఎటు పోయేది

వసంతం చేరాలుకొని
గ్రీష్మాన్ని కౌగులించిన వైనం
మది వెరిసే బాధ తాళలేక
అందరి మధ్య ఒక్కడైన ఈ సమయాన
ఏమి పలికేది నీకు ఏమి తెలిపేది

ఆకసాన్ని చూసాను
నా అంతరంగం ప్రతిబింబంలా
అగమ్యమై గోచరించింది
గల గల పారే సెలయేరు చూసా
దాని ప్రవాహంలో ప్రశాంతత
నాలో కరువయ్యింది

తీరు తెన్ను లేని ఆలొచనతొ
కనిపించిన దారులలొ
కాస్త ఆగుదామని చెసే పయనం
కాసింత విశ్రాంతి కోసం సాగుతూనే ఉంతా....