కన్నీళ్లతో గుండె నిండిపోతే

కన్నీళ్లతో గుండె నిండిపోతే

వేరే దారి లేక అవి

కళ్లలోనుంచి దొర్లిపోతుంటాయ్

యెన్ని యంత్రాలేసి తోడినా

ఊట బావిలా అలా..

యేడ్చి యేడ్చి వెక్కిళ్లాగిపొయాయ్

యిప్పుడు మిగిలింది ఒక్కటే

శ్వాస..

తెగిపొతుంటే అతుకుబెట్టుకుంటూ

పడమటి సంధ్యను వెతుక్కుంటూ..

అప్పుడే నా కలం దారి మళ్లి

కవిత్వంలొ దిగబడుతుంది

పెకిలించినా కొద్దీ

పుంఖాను పుంఖాలుగా అక్షరాలు

వర్ణ వర్ణ చిత్రాలు

డాఫొడిల్స్ గురించి రాద్దామనుకుంటానా !

పదాలన్నీ ఎడారుల గుండా ప్రవహిస్తాయ్

నయాగర జలపాతాల గురించి ఆలోచిద్దామనుకుంటానా!

అక్షరాలన్నీ కన్నీళ్ల జడివానలో తడుస్తాయ్

ఆ క్షణం నా చెక్కిలిపై వేల వేల కన్నీటి చారికలు

సారీ ..

అవి నాకు మాత్రమే అర్ధమయ్యే లిపి రహస్యాలు


ఇట్లు..

మీ ప్రదీప్......