గుండె మండే అగ్నికణం
రగులుతోంది మదిలోన
చల్లారే దారి తెలీక
రగులుతోంది లోలోనా
బయట పడే రోజు కోసం
ప్రతి క్షణం ఈ ఎదురు చూపు
సాయంత్రమా నీ చల్లదనము
రవ్వంతగా నా మనసుకివ్వమ్మా
నేనోర్వలేను ఏ మంటల్ని
కన్నీళ్ళు కూడా కరువాయెనే
అర్ధ రహిత జీవితం
ఆత్మశాంతి పూజ్యము
నీ దరి కానరాక
దారులన్ని మూసిపొయనే
కలతన్నది చిరునామాగా
కలకాలము మిగిలుండునా
నేనోర్వలేను నేనోర్వజాలను
ఇక ఏ మత్రము నా వల్లనూ..
ఇట్లు..
మీ ప్రదీప్.....
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment