పోనీలే నేస్తం.. నా వైపు చూడటమే
మహా ఐతే కన్నీరొలికే నా కనుపాపల్లో
నా వేలి నీడ కూడా పడనీయను
జారేది రెండు కన్నీటి బొట్లే కదా
యేడ్వడమన్నా నేర్చుకుంటాయి నా కళ్లు
పొనీలే నేస్తం..
నాతో మట్లాడటమే బరువైతే
నే చెప్పాలనుకున్న ఆ నాలుగుమాటలేవో
కలం చెవిలో చెప్తాలే
కవిత్వమన్నా నేర్చుకుంటుంది నా మౌనం
కళ్లు నేర్చుకున్న కొత్త దఃఖం
మౌనం రాసుకున్న కొత్త గేయం
నీకు వినిపించబోతే
నువు చేసిన గాయానికి
గుండె కింది నిజాయితీ మట్టి
రక్తపు మడుగులో కలిసి కొట్టుకుపొయింది..
పోన్లే నేస్తం
నీ సానుభూతేం నా గుండెలో ఒంపకు
మూల్గడమన్నా నేర్చుకుంటుంది నా హృదయం
ఇట్లు..
మీ ప్రదీప్......
Monday, October 8, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment