నిన్నన్నది నీకొరకు, నేడన్నది నాకొరకు
రేపన్నది మనకొరకు అనుకున్నాను
ప్రతి క్షణం మన ఊసుల కరిగి పొవలనుకున్నాను
ప్రతి సాయంత్రం నీ ఒడిలో శేదదీరాలనుకున్నాను
కాని నాకంటూ మిగిలిన ఙాపకం ..
నీ మోమున చిగురించే చిరునవ్వు
నా కన్నుల నన్నె చూసే నీ కనులు
నా మదిన మార్మోగే నీ పెదవి చప్పుళ్ళు
నే పలుకగా పరవళ్ళు తొక్కే నీ పేరు
నా ఊహలా మిగిలిన ఒకే ఒక రూపం॥
పశిడి పూల తోటలో సిగన చుట్టిన
చెంగుతో నన్నే ఆహ్వనించే నీ మోము
నా మనసున కొలువున్న మంచి నేస్తం॥
అనుక్షణం నా విజయాన్ని కాంక్షించే నువ్వు
నా హృదయాన్ని కమ్మిన శోకం॥
నిన్ను దాటీ వెళ్ళే వేళ నా కన్నుల కమ్మే అశ్రు సమూహం
నా మదిన మిగిలిన మౌనం॥నీ ఊసులు లేని సాయంత్రం
నాకంటూ మిగిలి ఉన్నా ఆశ, నేనంటూ శ్వాసించే శ్వాస॥
అణువణువు తప్పించే నీకై॥ప్రతిక్షణం ఆరాధించే నీకై ॥
నీ శ్రీ
Monday, October 8, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment