సువిశాల హృదయంలొ సుందర స్వప్నం అడుకనె అంకురించెనేమో నాకొసం
ప్రియ భాష్యములు చెప్పగ పెదవి దాటదాయె మౌనం
యల్లలెరుగని ఆనందోదయం పరుచుకుంటోంది ప్రతిక్షణం
నీకొసమె అంటు వచ్చి చేరెనేమొ మది ముంగిట మల్లెల వసంతం
వేగిర పడమంటు వెల్లడవుతోంది హృదయంతరాలలోని భావం
నా మనసున రేగిన మదుర భావం పదపద మంటు పరిగిడుతోంది ప్రతిక్షనం
ప్రాయం పండు వెన్నెలలతొ కబురాలడె తియ్యని క్షణం
నందనవనమున పారిజాత మోము విరబూచె తరునం
...........ఇది నిజం......
.....ఇట్లు......
శ్రీ
Monday, October 8, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment